مدیریت طراحی شهری

مدیریت طراحی شهری

این مفهوم بررسی این موضوع است که چگونه تمام ذی نفعان با نظرات مختلف در شهر می توانند در راستای کسب منافع بیشتر تحت فرایند جدیدی که مدیریت طراحی شهری (UDM) و توسعه یکپارچه نامیده می شود، به توافق برسند. این ابزار تمام ذی نفعان را در ساخت محیط همگام می سازد.

مدیریت طراحی شهری رویکرد جدیدی در راستای هدایت سازمان های ذی نفع خصوصی و عمومی که برای ساخت محیط مشارکت می کنند است که با ارتباط برنامه ریزی شهری، طراحی شهری و توسعه زمین کار می کند. UDM به شهرها و توسعه دهندگان پیشنهاد می کند که کدام علایق در تضاد هستند و راهبردهای مشترک   و هم سو ارائه می دهد. ذی نفعان کلیدی زمانی به توسعه یکپارچه عمل می کنند که بر اساس اصول UDM به محیط ساخته شده نظم مجدد دهند. یک واسطه ( مدیریت طراحی ) می تواند به آنها برای حرکت به سمت توسعه یکپارچه کمک کند. چنین رویکردی می تواند سطح رضایت تعداد زیادی از ذی نفعان را بالا ببرد.

 

کاربرد مدیریت طراحی شهری

مدیریت طراحی شهری میان طیفی از ذی نفعان خودجوش که در ساخت محیط مشارکت می کنند، میانجیگری می کند که نتایج سودمندی حاصل شود. توسعه یکپارچه ذی نفعان را با مقیاس ها و زمینه های متفاوت، با یکدیگر مرتبط می کند و هدف از توسعه یکپارچه تولید راه حل های پایدار در کنار افزایش رضایت ذی نفعان تحت نظر فرایندی با محتوای توسعه شهری است.

UDM پیشنهادهایی برای حرفه هایی که سعی می کنند فعالیت های برنامه ریزی شهری را سازمان دهی کنند از طریق افزایش پایداری با افزایش سطوح رضایت، ارائه می دهد. مشاوران املاک و برنامه ریزان شهری اغلب در مقیاس های متفاوتی تصمیم سازی می کنند و ممکن است با پیش زمینه های تحصیلی و حرفه ای متفاوتی باشند که مطمئنا اختلاف نظرات بسیاری وجود دارد و فراهم ساختن پیشنهادات کاربردی با توجه به این تفاوت ها و تناقض ها، گروهها را وادار به ایجاد چهارچوبی می کند که فعالیت ها و مسئولیت های روزانه خود را مشخص کنند. UDM یک چهارچوب برای فعالیت های مرسوم طراحی و برنامه ریزی منطقه ای، توسعه زمین و طراحی شهری فراهم می کند.

urban-design-management 

 

منبع:

Edelman,Harry;“urban design management“; Helsinki university of technology publications in architecture”,2007